среда, 30 ноября 2011 г.

ԱՍՈՒՅԹՆԵՐ


ՎԱՉԱԳԱՆ Ա. ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ՄԱՐԴ
* Մարդու անկումն սկսվում է սեփական մեկ քայլից. մինչև հատակ մնացած քայլերի տերը անդունդն է:


* Մարդը մենակ է իր նմանների մեջ, ինչպես ավազի հատիկը` անապատում, կաթիլը` անձրևի մեջ, աստղը` երկնքում:


* Մարդն ավելի շատ իր չունեցածի վրա է դողում: Քանի որ չունեցածն ունեցածից հազարապատիկ շատ է թվում:


* Մարդը միայնակ է ինքն իր հետ և ոչ թե ուրիշների:


* Մարդկանց լա՜վ կողմերը տես, վատ կողմերն իրենք ցույց կտան:


* Այս տափակ մարդու գլուխն էլ է կլոր:


* Մարդն անբաժան է իր հպարտությունից, ինչպես մողեսն իր պոչից:


* Ինչքան մեծ է թվում քեզ քո տառապանքը, այնքան փոքր ես դու:


* Այնքան մեծամիտ էր, որ ինքն էլ իր աչքին փոքր էր երևում:


* Մարդը նման է ծովի հատակից վեր լողացող պղպղջակի, որ բարձրանում է, բարձրանում ու… չկա:


* Ինչքա՛ն պիտի չարչարվես, որ խաբեությունը ինքնախաբեություն դարձնես:


Комментариев нет:

Отправить комментарий